| IN HUIS VERLOREN | LOST IN THE HOUSE |
| Rutger Kopland | trans. James Brockway |
|
Onze verwekker heeft zijn nageslacht voorgoed verlaten, mijn broeders H en J en ik korten de nacht in de zware fauteuils voor de visite, in de duistere suite zijner gedachtenis. Maar god zij dank liet hij een kist sigaren achter in zijn huis, de kelder staat vol drank, wij krijgen kracht naar kruis. Ik kwam hem, zeg ik, tegen deze avond, niet echt maar heviger en vriendelijker dan vroeger, hij groette haastig, ging zijn eigen weg, kamers in en uit als wilde hij nog eenmaal door zijn huis voor hij het afsloot tegen de naderende nacht. Zo leeft en vergaat in woorden, rook en glas een vader, tastbaar als de as op onze uitstekende kostuums maar evenzeer verloren onherhaalbaar is de kindertijd. Here zegen onze vergetelheid. |
Our begetter has left his descendants for ever. My brothers and I shorten the night in the heavy armchairs reserved for guests, in the dark suite of his memory. But thank god he left a box of cigars in the house, the cellar's full of drink, we're granted strength to bear our cross. I bumped into him this evening, I say, not the real him - more vigorous and friendlier than before. He greeted me hastily and went on his way, in and out of rooms, as though he wanted to go the rounds of his house once more, before bolting it off from the advancing night. So lives and dissolves in words, smoke and glass, a father, tangible as the ash on our Sunday suits, but as lost, as irrecoverable, is our childhood. Lord bless our forgetting. |
Copyright © Rutger Kopland 1966-2001, transl. © Estate of James Brockway 1991 & 2001 - publ. The Harvill Press
 ...buy this book |