TREN - XVLAMENT - XV
Jan Kochanowskitrans. Adam Czerniawski
Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni,
..Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie smutni,
Uspokójcie na chwilę strapioną myśl moję,
..Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję,
Lejąc ledwe nie krwawy płacz przez marmór żywy,
..Żalu ciężkiego pamięć i znak nieszczęśliwy.
Mylę sie, czyli patrząc na ludzkie przygody
..Skromniej człowiek uważa i swe własne szkody?
Nieszczesna matko (jesli przyczytać możemy
..Nieszcześciu, co prze głupi rozum swój cierpiemy),
Gdzie teraz twych siedm synów i dziewek tak wiele?
..Gdzie pociecha? Gdzie radość i twoje wesele?
Widzę czternaście mogił; a ty nieszcześliwa
..I podobno tak długo nad wolą swą żywa
Obłapiasz zimne groby, w których (ach niebogo!)
..Składłaś dziateczki swoje zagubione srogo.
Takie więc kwiaty leżą kosą podsieczone
..Albo deszczem gwałtownym na ziemię złożone.
W którą nadzieję żywiesz? Czego czekasz więcej?
..Czemu śmiercią żałości nie zbywasz co pręcej?
A wasze prętkie strzały albo łuk co czyni
..Niepochybny, o Febe i mściwa bogini?
Albo z gniewu (bo winna), albo więc z lutości
..Dokonajcie, prze Boga, jej biednej starości.
Nowa pomsta, nowa kaoźń hardă myśl potkała:
..Dziatek płacząc Nijobe sama skamieniała.
I stoi na Sypilu marmór nieprzetrwany,
..Jednak i pod kamieniem żywią skryte rany.
Jej bowiem łzy serdeczne skałę przenikają
..I przeroczystym z góry strumieniem spadają,
Skąd wierz i ptastwo pije; a ta w wiecznym pęcie
..Tkwi w rogu skały wiatrom szalonym na wstręcie.
Ten grób nie jest na martwym, ten martwy nie w grobie,
..Ale samże jest martwym, samże grobem sobie.
 Fair-haired Erato and you, graceful lute,
..The cheer of grieving care-worn men,
Calm for a moment my tormented mind
..While I am not yet a slab
Shedding blood-stained tears
..Through throbbing stone,
A tragic monument to unending woe.
..Surely it's true:
When you see others' lot,
..You accept your own.
Ill-fated mother,
..(if Fate's to blame and Reason's folly)
Where are your seven daughters, seven sons?
..Where's your joy, mirth and consolation?
Fourteen graves I see, and you, in desperation,
..Seemingly still alive beyond your wish.
Wretched, you clasp the graves
..Where you've placed your babes
Cruelly slain.
..Thus flowers lie scythed
Or flattened by violent rains.
..What thought sustains you? What is your hope?
Why not let certain Death banish your despair?
..Where are Apollo's swift and well-aimed barbs,
Where's Diana's spite?
..By God, in anger (if deserved) or pity
Cut short her aged plight!
..Fresh pain and tribulation struck that haughty wretch:
Mourning her young, Niobe also turned to stone.
..Upon Sipylus enduring marble stands
Nursing concealed a living wound.
..Her heartfelt tears soak through rock
And fall in lucid streams,
..A source for beasts and birds;
And she bound forever broods
..In the rock exposed to raging storms.
This tomb holds not the dead; this body,
..Not entombed, is itself a tomb.
First UK publication in "Legenda", imprint of the European Humanities Research Centre, Oxford University. Trans. copyright © Adam Czerniawski 2001 






VCB7 next


VCB7 index


Other index